Model do sklejania Revell HMS Ark Royal i niszczyciel klasy Tribal Skala 1:72 (4009803051499)

HMS Ark Royal (91) był brytyjskim lotniskowcem z okresu międzywojennego oraz II wojny światowej. Położenie stępki pod tę jednostkę miało miejsce we wrześniu 1935 r., wodowanie nastąpiło w kwietniu 1937 r., a wejście do służby w Royal Navy – w grudniu 1938 roku.  Długość całkowita okrętu w chwili wodowania wynosiła 240 m, szerokość całkowita ok. 29 m, przy zanurzeniu rzędu 9,6 metra. Natomiast wyporność pełna dochodziła do ok. 28.200 ton, a prędkość maksymalna do 30 węzłów. Lotniskowiec był w stanie przyjąć na pokład do 72 samolotów, ale faktycznie operował od 50 do 60 statkami powietrznymi. Uzbrojenie dodatkowe składało się między innymi z: 16 armat kal. 114 mm czy 32 działek kal. 40 mm (tzw. pom-pom).

HMS Ark Royal (91) został zbudowany w stoczni Cammell Laird and Company w Birkenhead w oparciu o projekt opracowany jeszcze w 1934 roku i uwzględniający ograniczenia wynikające z traktatu waszyngtońskiego. Prezentowana jednostka stanowiła bez wątpienia na niejednej płaszczyźnie novum w Royal Navy. Przede wszystkim był to pierwszy brytyjski lotniskowiec, którego pokład startowy stanowił integralną część całego okrętu. Jednostka od początku była też projektowana z myślą o przenoszeniu możliwie jak największej liczby samolotów, co też w niemałym stopniu się udało. Z drugiej jednak strony ustępowała na tym polu chociażby japońskim jednostkom Akagi czy Kaga. Od początku II wojny światowej HMS Ark Royal (91) był intensywnie wykorzystywany przez Royal Navy i wziął udział w dużej liczbie operacji morskich z początku tego konfliktu zbrojnego. Przede wszystkim wziął aktywny udział  w toku operacji w Norwegii na przestrzeni kwietnia-czerwca 1940 r., ale też w operacji „Catapult” (1940) w basenie Morza Śródziemnego. HMS Ark Royal (91) wziął także ograniczony udział w bitwie koło przylądka Spartivento (listopad 1940 r.). Od końca 1940 r. do końca 1941 r. lotniskowiec operował w basenie Morza Śródziemnego i najczęściej osłaniał brytyjskie konwoje zmierzające na Maltę. Jednostka została zatopiona w wyniku ataku torpedowego wykonanego przez U-81 w dniu 14 listopada 1941 roku, nieopodal bazy w Gibraltarze. Nawiasem można dodać, że dowódca jednostki został po tym fakcie oskarżony o zaniedbanie swoich obowiązków i stanął przed sądem wojskowym.